วันภาษาไทยแห่งชาติ วันที่ 29 กรกฎาคมของทุกปี คือ วันที่รำลึกถึงพระมหากรุณาธิคุณของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช ในด้านภาษาไทย และเพื่อกระตุ้น ให้ชาวไทยทั้งชาติได้ตระหนักถึงความสำคัญและคุณค่าของภาษาไทย และร่วมใจกันใช้ภาษาไทยให้ถูกต้องเพื่ออนุรักษ์ภาษาไทยให้เป็นเอกลักษณ์อยู่คู่ชาติไทยต่อไป ความเป็นมาของวันภาษาไทยแห่งชาติ สืบเนื่องจากเมื่อ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2505 พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช เสด็จพระราชดำเนินไปทรงเป็นประธานและทรงอภิปรายเรื่อง “ ปัญหาการใช้คำไทย ” ร่วมกับผู้ทรงคุณวุฒิในการประชุมทางวิชาการของชุมนุมภาษาไทย คณะพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงมีพระราชดำรัสตอนหนึ่งความว่าณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ซึ่งทรงแสดงพระปรีชาสามารถและความสนพระราชหฤทัยห่วงใยในภาษาไทย จนเป็นที่ประทับใจผู้ร่วมประชุมครั้งนั้นเป็นอย่างยิ่ง พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงมีพระราชดำรัสตอนหนึ่งความว่า... “...เรามีโชคดีที่มีภาษาของตนเองแต่โบราณกาล จึงสมควรอย่างยิ่งที่จะรักษาไว้ ควรจะใช้คำเก่าๆ…

26 มิถุนายน ของทุกปี คือ วันสุนทรภู่ “สุนทรภู่” มหากวีแห่งรัตนโกสินทร์ชาวไทยที่มีชื่อเสียงก้องโลก กับผลงานด้านวรรณกรรม โดยเฉพาะกลอนนิทานเรื่อง "พระอภัยมณี" จนได้รับยกย่องจากองค์การยูเนสโกให้เป็นบุคคลสำคัญของโลก ใครที่ได้อ่านบทกวีนิพนธ์ของสุนทรภู่ จะพบว่ามีแนวคิด คำสอน คติพจน์ และสัจธรรมต่าง ๆ ที่สอดแทรกอยู่ และเราสามารถนำมาคิด เตือนสติ และปรับใช้ให้สอดคล้องกับชีวิตปัจจุบันได้ อย่างการเดินทางออกจากบ้านในปัจจุบัน ดูเหมือนจะมีแต่เรื่องอันตรายเกือบทุกที่ จนบ้างครั้งไม่อยากออกจากบ้านเลย ถ้าไม่จำเป็นจริง ๆ แต่ข้อเท็จจริงหลายอย่างที่สอดแทรกในบทกวีเมื่ออ่านแล้วก็ช่วยให้เราคลายความวิตกกังวลให้น้อยลงไป อย่างที่ว่า ”ไม่ถึงกรรมทำอย่างไรก็ไม่ตาย ถ้าถึงกรรมทำลายต้องวายปราณ”…